-Creativ-

Prophetic Patron of Tailoring and Hermetic Arts

2011-12-19T15:50:00.000+03:30

"Idris"- the prophet- is popularlydepicted as the first to sew clothing and is revered by tailors as the patronof their guild.

-Holypeople of the world: a cross-cultural encyclopedia, Volume 1

مرگ عشق

2011-12-11T13:57:00.001+03:30

زن جوان به تازگی مادر شده بود. به گرد کودکش، همچون پروانه ای بر گرد شمع می مانِست. ولی تنها و تنها، دستهای کودکش را دوست می داشت. دستهای کودکش را تا حد مرگ می پرستید. چشم به دیدارشان باز می نمود و شب را به عشق آنها به سر می رساند. تر و خشکشان می کرد و روزها، ساعت ها و ساعت ها، می نشست و خیره به دستهای کودک می ماند. در یکی از همین ساعت ها، آرزویی کرد. در دل آرزو کرد که ای کاش دستهای کودک به مرور زمان بزرگ نمی شدند و به همین ملاحت و زیبایی باقی می ماندند و او هر روز می توانست از دیدن آنها غرق در رویاها و شادی های دنیای خود شود.ه

به مرور زمان، کودکِ مادر جوان، شروع کرد به بزرگ شدن؛ با دستهایی به همان ملاحت و زیبایی و کوچکی در کنار جثه ای که هر روز پروارتر می شد. آرزوی زن جوان بر آورده شده بود.ه

عقیده های آزار دهنده

2011-12-07T10:47:00.001+03:30

بعضی وقت ها که فکر می کنم در این دنیا نمی شود به هیچ کَسی و هیچ چیزی تکیه کرد، می بینم که نمی شود در این دنیا به هیچ کس و هیچ چیز تکیه کرد واقعاً. ه

پیوست: تکیه کردن ایضاً اعتماد کردن.ه

مو طلایی

2011-12-07T09:49:00.001+03:30

یه یاروهه با زنش داشتن تو یه جایی واسه خودشون عمر می گذروندن. آقاهه یکّمکی کچل بود و زنش از این موضوع در رنج و عذاب بود. خانومه مدام غر میزد و زندگی آقاهه رو به گند کشیده بود. خلاصه یه روز -با همکاری هم- سکه های طلایی رو که از همون ایام جوانی جمع کرده بودن رو آب کردن و زدن به سر آقاهه. آقاهه که رفت و همۀ طلاها رو یکجا تقدیم یکی از این مراکز کاشت و ترمیم مو کرد و چند دست موی مشتی کاشت روی ملاجش. سرش مو در آورد ولی چون خیلی ریشه های مو عمیق بودن به مغز سرش نفوذ کردن و مغز آقاهه که تا اون روز به صورت نسبی کم و بیش کار می کرد، دچار درگیری مفرطی با خودش شد. آقای بدبخت قصۀ ما به دلیل رشد بی حد ریشه های مو و نفوذ شون در نسوج مغزش دچار فراموشی ای شد که گاهی نصفه شب ها به صورت شدید بروز می کرد و در بقیۀ موارد که فراموشی بروز نمی کرد، با همون خانومش در خوشی و آرامش به سر میبردن. ه

خانومه در کل راضی بود و احساس می کرد که تو آسمون ها در حال پروازه. به شدت به موهای آقاهه دل بسته بود و صبح ها که چشم باز می کرد و چشمش به جمال موهای آقاهه روشن می شد، نور امیدی کور سوی دلش رو قلقلک می داد.ه

از قضا، یک روز، در اخبار شنیدن که سکۀ طلا بد کشیده بالا و معلوم شد که خاک تو سر شدن. آقاهه چیزی نگفت و هیچ به روی خودش نیاورد. خانومه هم که عامل اصلی در آب کردن سکه ها بود و اگه اصرار اون نبود، آقاهه عمراً دنبال یه دست موی درست و درمون واسه کله اش نمی گشت هم صداشو در نیاورد و اون روز در به اصطلاح صلح و آرامش سپری شد. ه

یک نصفه شبی بعد از اون روز آروم ،آقای قصۀ ما آروم و پاورچین رفت سراغ جعبۀ سکه هاشون. بی اینکه زنش متوجه بشه در جعبه رو باز کرد و وقتی که دید جعبه خالیه، سکته کرد و مُرد.ه

2011-11-27T18:01:00.001+03:30

میگه به سبب کهولت سن کله پوک شدم

!من شک دارم، احتمالاً از همون اول دچار کهولت سن بوده

2011-11-27T17:59:00.001+03:30

طراحی رو از کی شروع کردی؟

!از همون اوایل

قبل از طوفان

2011-01-22T19:46:00.000+03:30

از این ساعت های حقه باز، از این دقایق آرام متنفرم

گرگ ها

2011-01-20T20:24:00.000+03:30

دوستداران و دوستان ظاهری بعد از پرده برداری

سفر

2011-01-20T20:19:00.000+03:30

به سفر رفته ام. خانه ام کجاست؟

خدا

2010-12-27T20:42:00.000+03:30

آدم بندۀ عادت

دیکتاتوری هورمونی

2010-12-19T21:54:00.000+03:30

چند سالی میشود که با کوتایی عظیم- شبیه انقلابهای کبیر، حکومت را در دست گرفته اند و حکم می رانند دیکتاتورگرانه؛ هورمون ها در بدنم. مانده ام که چه خواهد شد آن هنگام که تمام مخازن انرژی و منابع طبیعی اش را به غارت برندند و این سرزمین- در آن زمان غارت شده و مستهلک- را به خود واگذاشتنند و ترکش کردند؟

آلودگی هورمونی

2010-12-19T03:51:00.000+03:30

هورمون های دلتنگی از قلبم شروع کرده اند به شُره کردن و همۀ بدنم را درگیر کرده اند. و اکنون حتی موهایم که بسیار کوتاه کوتاهشان کرده ام هم آلوده و دلتنگ شده اند؛ آلوده به هورمونی معلوم الحال

آتش داری؟

2010-12-18T04:24:00.000+03:30

آذر هشتاد و نه

چقدر غریب است و غریبه

انگار سالهاست گذشته است از آن

پر از گرد و غبار سالیان

محو و خاکستری با بوی سیگار

یک دقیقه یا بیشتر

2010-12-16T04:36:00.000+03:30

یک دقیقه سکوت برای تمام آرزوهای زنده به گور شده ام

کم طاقتی

2010-12-15T19:48:00.000+03:30

کم طاقت شده ام این روزها، خیلی

بی عادت ماهیانه ای در کار

زن

2010-12-15T06:35:00.000+03:30

اغلب اوقات از درکِ زن درونم عاجزم

زن درونم موجود بسیار پیچیده ای ست

تنها می شود به او عشق ورزید؛ تنها می شود با او رقصید
تنها می شود با او دیوانگی کرد، مستانه

2010-12-15T00:38:00.000+03:30

تنهایی هم از اون موجوداتیه که هیچکسی قدرش رو ندونست

به هر کسی که پناه آورد، پسش زدن

تنهایی از همه تنهاتره

حوا

2010-12-14T23:30:00.000+03:30

برا ی آنکه زخم هایت خوب شوند

به زمان احتیاج داری و به هوا

آخ

2010-12-14T07:03:00.000+03:30

نزدیک نیا عزیز

کمرم می شکند

نزدیک نیا عزیز

کمرم خشک می شود

نزدیک نیا

آخ

رنگ رخساره خبر می دهد از سر درون

2010-12-12T07:11:00.000+03:30

از همان اولی هم که یادم نیست، اینجوری بوده است که بهم گفته اند یا من اینطور شنیده ام که ظاهر امور مهم نیستند. یک مشت دروغ . شنیدم که می گویند پول مهم نیست. ظاهر آدم ها مهم نیست. خانه و ماشین و وسایل خانه مهم نیستند. حتی این اواخر جوری شده بود که دیگر شعور آدم را هم به سخره می گرفتند و میگفتند چیزهایی که می فهمی از اعمال و رفتار آدمها و آنچه که آدم ها می گویند هم مهم نیستد؛ مهم تنها آن چیزی است که در دلشان می گذرد. باطن شان مهم است نه ظاهرشان!ه

برای مثال، اگر کسی هر روز خدا با تو بد رفتاری کرد و آزارت داد و زندگی را برایت جهنّم معنی کرد و کارهایت را بی اهمیت جلوه داد و به شعورت توهین کرد و به قوۀ تمیز و تشخیصت خندید و راست راست در چشمهایت نگاه کرد و بهت گفت که دارد به زور تحملت می کند و باز راست راست زل زد به چشمانت و گفت که دوستت ندارد ... تو باور نکن؛ او ته قلبش "حتما" تو را دوست دارد! من هیچ وقت این جور حرفهای مفت را درک نمی کنم. نه اینکه بخواهم درک نکنم، خواسته ام درک کنم و بسیار تلاش کرده ام که درک کنم و باور کنم ،نتوانسته ام

ظاهر امور خیلی خیلی مهم هستند بر خلاف آنچه که به خورد من داده بودند در طی این همۀ سالها. نه اینکه این حرفی باشد که امروز به آن رسیده باشم، ولی امروز شاید از زاویه ای دیگر. حتی غذایی که می پزی هم، اگر ظاهر فریبنده ای نداشته باشد بدمزه جلوه می کند در نظر خلق. بی آنکه کسی بدان لب زده باشد در موردش قضاوت می کنند. در صورتی که همان غذا را اگر بی آرایی همه به به و چه چه می کنند و نخورده می گویند که آفرین، چه غذای خوشمزه ای. بله، خوشبختانه این یک واقعیت است. ظاهر امور مهم هستند. حداقل شما گول نخورید

شروع به پیرشدن میکنی وقتی که...

2010-12-12T06:30:00.000+03:30

یک کتاب جدید دست گرفته ام از برای مطالعه. یک پاراگرافش، تمام حالم را گرفت. یک جورهایی دوست داشتم در همان جهالت قبل از بروز این پاراگراف باقی می ماندم، ولی حالا از روی ناچاری، یک روشنفکر دپرس تشریف دارم

:اون پاراگراف رو عیناً این جا می آرم

Aging begins at about 30 years of age( a depressing thought). Frome this age onwards, people go undergo a slow, progressive loss of skeletal muscle mass that is replaced largely by fibrous connective tissue and adipose tissue(fat). In part this decline is often due to increasing inactivity. Accompanying the loss of muscle mass is a decrease in the maximum strength achived, a slowing of muscle reflexes, and a loss of flexibility. However, all these process can generally be slowed by starting a regular exercise programme.

Weights for Women

by Yolande Green

آره. مثل تو ، تو دنیا کمه

2010-12-11T23:39:00.000+03:30

به کودک هنوز به دنیا نیامده ام فکر می کردم. او را می دیم که به کلاس های رقص و ساز و آواز می رود، که عشق دنیا را می کند. گفتم اصلاً هر چه که او بخواهد؛ من فقط با عشقی خارق العاده امکاناتش را ، برای کودکم فراهم خواهم کرد. شاید بخواهد عروسک بسازد. شاید بخواهد لباس بدوزد. شاید بخواهد، فقط نقاشی بکشد. شاید بخواهد فقط و فقط برقصد

دیدم این کودک به دنیا نیامدۀ من چقدرعجیب است؛ انگار صد سال است که می شناسمش و قرن هاست که با او زندگی کرده ام، عمیق. بیشتر به این می ماند که آن کودک به دنیا نیامدۀ من ، به دنیا آمده . جایی در درون من متولد شده . جایی در درون من دارد زندگی می کند. زنده است و می شنود چیزهایی که من میگویم را

من ولی هرگز و هرگز- بر خلاف آنچه که ادعا میکنم -نه تنها امکاناتی برایش فراهم نکرده ام، حتی به او اجازه هم نداده ام که برقصد عمیق ، نقاشی بکشد عمیق ، لباس بدوزد عمیق ، عروسک بسازد عمیق، سازی بنوازد عمیق ، یا آوازی بخواند عمیق. ویا حتی عشق بورزد عمیق .آن کودک به دنیا نیامدۀ من به دنیا آمده، زنده است ،درست همین جا- درون من

63- است- هست

2010-12-11T20:03:00.000+03:30

چند وقتی می شود که شکایت دارد از زندگی. مدام می شنوم که سوالات فلسفی ای را مطرح میکند که تا به حال هیچ فیلسوفی را توان پاسخ دهی به آنها را نبوده. من هم که کلاً فیلسوف نیستم. وقتی هم که بی پاسخ می مانند سوالاتش و از نقطه ای که شروع کرده اندازۀ ارزنی هم تکان نمی خورد، نا امیدانه آرزوی مرگ می کند برای خودش. اگر چه این کاری است که خودم هر روز و هر شب و دوباره هر روز و هر شب انجام میدهمش، ولی سخت است که ببینی عزیزت دارد پرپر می زند و تو کاری از دستت ساخته نیست برای تسلی و یا حتی برای گول زندنش

با استیصال تمام بر سرش فریاد می زنم که : همین است که هست؛ زندگی همین است

62- صداقت

2010-12-11T18:22:00.000+03:30

یک چیزهای مسخره ای آدم میبیند در این زندگی که خداییش هم ، هرجور که بخواهی حساب کنی مسخره اند. یکی شان که این چند وقته خیلی در حلق ماست، از آن جملات است

از همان چند سال پیش، از وقتی این پسره را دیده بود، و طرح دوستی ای ریخته بودند با هم، پیش من که می آمد مدام غر میزد؛ مدام. میگفت که دیگر نمی تواند تحمل کند و می خواهد بهم بزند این دوستی را و از این دست چرندیات. من هم به صورت مسخره ای باورم میشد، هر سری. بهش میگفتم : خوب ، خودت را مجبور نکن. نمیتوانی؟، تمامش کن خوب. میگفت باشد. فردا یش ولی همان آش بود و همان کاسه. مرا هم که گیر آورده بود گویا

!تا همین چند ماه پیش، قبل از ازدواجشان هم همان حرفها را میزد

61

2010-12-11T06:38:00.000+03:30

زیاد که فکر میکنم راجع به چیزی، حالم بهم میخورد. منظورم از زیاد واقعاً همان زیاد است. یعنی به تعداد خیلی تا فکر کردن. فکر زیاد حالم را بد میکند. حالت تهوع بهم دست میدهد. ولی مدام به این کارم ادامه میدهم. مدام فکر و فکر و فکر - مدام فکر زیاد. مدام حالت تهوع زیاد. حالم خیلی بد شده اصلاً

این روزها همش دارم به ویدا فکر میکنم. شاید باورش سخت باشد، شاید هم نباشد. ولی از هر چند ساعتی که بیدارم تمام مدت را به او فکر میکنم و حتی در خواب هم ، خواب او را میبینم. واقعاً مستأصل شده ام دیگر. میخواستم بهش بگویم برخی چیزها را و هم نمیخواستم بگویم. مانده ام . گیر کرده ام

میدانم قضیه از کجا آب می خورد. من رنجیده ام. دلم شکسته است- بود. اما به خودم حق نمی دهم که برنجم یا دلم بشکند. مدام دارم سعی میکنم به ویدا حق بدهم. این را نیمتوانم هضم کنم. اینکه من حق ندارم ناراحت باشم و شاکی. کلاً قدرت هاضمۀ ذهنم پایین می آید وقتی امری واقع شده، حسی پدید آمده و من به خودم حق حس کردن آن احساسات را نمی دهم. انقدر آن احساسات آنجا می مانند تا بلکه روزی آدم شوم و آنها را احساس کنم. تا آن روز مدام فکر می کنم و خسته می شوم و فکر می کنم و به نتیجه نمی رسم و فکر میکنم و به هیچ جا نمی رسم و حالت تهوع عجیبی بهم دست می دهد و گیج می شوم

همه اش از آنجا ناشی می شود که من مقاومت میکنم در برابر احساس کردن احساساتم. دچار یبوست میشوم به این صورت، یبوست افکار یا یبوست احساسات؟ هنوز نمی دانم

60

2010-12-10T22:22:00.000+03:30

با اضطراب خاصی داشت فریاد میزد، دارم متلاشی میشوم.! هنوز موج فریادش در هوا بود، که پخش شد

59- زالو صفت

2010-12-10T22:19:00.000+03:30

بعضی عادتها هستند که وقتی آدم را پیدا می کنند ، همچون زالویی عمل میکنند . خونش را می مکند تا آنجا که بشود ، یا اینکه خونش را در شیشه میکنند تا آنجا که بشود و خلاصه در یک کلام تا آنجا که بشود، مستهلکش می کنند

57- تنها کلماتند که می مانند

2010-12-10T07:51:00.000+03:30

دیروز برای فلونی نامه نوشتم. قرار نبود بنویسم ولی نوشتم. اما چیزی را که قرار بود بگویم را نگفتم. باید یک نامۀ دیگر بنویسم، از همان ها که قرار بوده نوشته نشود. شاید ولی، این سری چیزی را که قرار است بگویم را بنویسم. می خواستم بهش فحش ناموسی بدهم.ه

56- زیبای زندگی

2010-12-10T07:42:00.000+03:30

هیچ نمی دونم این چه صیغه ایه که ما این همه ک.-.ن مون رو برا زندگی پاره کردیم و خودمون رو جر واجر کردیم، زندگی هیچ گ.-.ی نخورد واسه ما. ما رو به -.-.م ش هم حساب نکرد لاکردار

55- یک خاطره

2010-12-04T20:13:00.000+03:30

به فلانی و فلونی که گفته بود پَت و مَت من خیلی کیف کرده بودم. نه اینکه حرف دلم باشد، که بود؛ بیشتر برای اینکه جرأت فکر کردن به این چیز را داشته بود. فکر کردن به بعضی ممنوعه ها جرأت میخواهد. من خوشم آمده بود که می شده جرأت داشت و فکر کرد و فکر کرده شده را بیان کرد. شاید به نوعی همین، تعریف خلّاقیت میبوده بود. شاید.ه

54- یک دو جین تجربه

2010-12-04T19:07:00.000+03:30

با ظرفهای کثیف باید به صورتی قاطع برخورد کرد، چون اصولاً ظرفهای زبان نفهمِ کثیف، منتظرند تا کودتایی در کل خانه به پا کنند. باید تا جوانه زدند از ریشه خشکاندشان ... وگرنه که به هیولایی تبدیل میشوند که کل آشپزخانه و گاهاً کل خانه را به اشغال خود در می آورند وبه گند میکشندش و جای خواب را هم میگیرند از آدم

53- یک دست تجربه

2010-12-04T18:59:00.000+03:30

و این یک واقعیت است که تجربه کردن هزینه بردار است. و پس از پرداخت هزینه ای نه چندان هنگفت، بالاخره به این مسئله- ها پی میبرم که: سلامتی از همه چی مهمتر است و لا غیر

:پی نوشت ها

دوماً جنس ارزون اصولاً مفت نمی ارزد
سوماً به اندازۀ نیاز خرید کردن بهتر است از احتکار . چون نهایتاً آن - مقدارِ- بیشترش می گندد و راهی سطل آشغال میشود

چهارماًنش اینکه خرید از سوپر محل به نفع شماست

52

2010-12-04T18:03:00.000+03:30

و آن سلیطه ، شلیته اش را به کمر بسته، عازم جنگی شد عظیم

51

2010-12-03T23:48:00.000+03:30

عشق هم تمام میشود روزی، شبی، وقتی بی وقتی؟

مگر عشق شروع هم میشود که تمام شود

عشق مثل زهر ماری بر آدم حادث میشود

50

2010-11-28T18:52:00.000+03:30

.لب ها می لرزند. شب می تپد. جنگل نفس می کشد

.پروای چه داری، مرا در شب بازوانت سفر ده

سهراب سپهری

دنیا به حماقتهای ما نیاز دارد

2010-11-27T17:59:00.000+03:30

می دانی چیست؟

بر حسب تجربه و به کرات البته، متوجه نکتۀ ظریفی شده ام. حالم از همۀ زندگی بهم میخورد وقتی خودم را اینقدر یا حتی آنقدر دست کم میگیرم

نیازی به کسب تجربه هم اگر بود، کافی است دیگر. حالم از این حماقت ها هم بهم می خورد- که یک تجربه را حداقل باید بیست سال، روزی شصت بار تکرار کنی تا آخر سر از عمق خفت و خواری ای که به خودت د اده ای ، به ته خط برسی. شاید واقعاً تا این حد دنیا به حماقتهای من نیاز نداشته باشد، و حتی خودم. می خواهم زندگی کنم.ه

47

2010-11-24T20:34:00.000+03:30

میگم : دیگه عادت کردم! صبح ها سر ساعت شیش، خود به خودی بیدار میشم

میگه : ما شیرازی ها از این عادت ها نداریم

46

2010-11-24T04:25:00.000+03:30

اگه دل آدم چاق باشه، یا همچین تپلی باشه که یه نموره اضافه وزن داشته باشه، به جای تَرَک برداشتن و شکستن، کبود میشه و می ترکه

موسیقی متنش

44

2010-11-24T03:01:00.000+03:30

می گن چیزی که عوض داره گله هم داره، ولی کو گوش شنوا؟

41

2010-11-22T05:35:00.000+03:30

تازگی ها سر ساعتی مشخص_ وقتی هوا تازه تاریک شده و تازه شب زده_ سردرد میگیرم. انگار جاذبۀ لعنتی ماه_ یا گویی مکشی عظیم_ بخواهد جمجمه ام را از مغز خالی کند - منحدم کند

39

2010-11-22T05:18:00.000+03:30

یکی از اون روزایی که داشتیم از تنهایی می پُکیدیم زنگ زدیم بهشون

_ تو این سه ماه اخیر سه تا عروسی و شونصد تا مهمونی دعوت بودن_

میگم : خوش به حالتون این چند وقته حسابی بهتون خوش گذشته ، با این همه مهمونی و عروسی

میگه : نه بابا؛... همش دردسره!!!ه

37

2010-11-21T21:05:00.000+03:30

چند روزه خیلی سرخوشم ،از الکی.ای داد، نکنه معتاد شده ام؟

36

2010-11-21T20:48:00.000+03:30

بعضی وقت ها فکر می کنم که چقدر خوش خیالم من؛ و بعضی وقت ها از روی خوش خیالی فکر می کنم که دارم فکر میکنم

35

2010-11-21T07:06:00.000+03:30

:نوشته بود

ولی میدونی شیوا از یه جایی باید شروع بشه بالاخره

یه جایی باید ساحل آرامشتو ترک کنی تا بزنی به اقیانوس

ممکنه گم شی و خیلی بدبختی بکشی

و قاعدتاً برای "خودت بودن" مجبوری هزینه بدی

برای اینکه پای دلت وایسی مجبوری هزینه بدی

و حتی خیلی ها رو ناامید کنی یا برنجونی یا آرزو به دل بذاری

اما نباید فکر کنیم که ما به دنیا اومدیم که آرزوها و خواسته های پدر و مادرامونو محقق کنیم

ما اومدیم که به جای خودمون زندگی کنیم، اشتباه کنیم ، شکست بخوریم، عاشق شیم و حتی از عشقمون ببریم

دنیا به اندازه کافی حق انتخاب رو از آدم میگیره ، خودمون از خودمون نگیریم

34

2010-11-21T06:55:00.000+03:30

:نوشته بود

جمعه عقدکنون بود؛ جات خالی خوش گذشت
از همه ی قسمتاش بهتر کادوهایی بود که گرفتم و شاباش
سر بله گفتنم میدونی چی گفتم؟ با اجازه ی بزرگترا و برادرای عزیزم بله
. پدر و مادر بیچارم هیچ نقشی نداشتن

بعد از محضر م که رفتیم رستوران
بعدم اومدیم خونه و...ه

33

2010-11-21T04:40:00.000+03:30

داشتم فکر می کردم که کودکم را خواهم گذاشت در کلاسهای رقص و ساز و آواز شرکت کند؛

داشتم فکر می کردم چه لذتی خواهد داشت!ه

داشتم فکر می کردم چقدر حیف خواهد بود که خودم در این کلاسها شرکت نکنم! ه

32

2010-11-18T23:06:00.000+03:30

تمام طول هفته رو به عشق اون یکی دو روز تعطیلی آخرش میرم سر کار؛ روزهای تعطیلی آخر هفته رو ولی، عزا میگیرم که هفتۀ بعد باید برم سر کار!ه

29

2010-11-18T04:19:00.000+03:30

چقدر آدم به لطافت ها، ظرافت ها، زیبایی ها ،حساسیت ها و طراوت زن، هنر و طبیعت نیازمند است همیشه .ه

28

2010-11-17T14:52:00.000+03:30

از احمقانه ترین کارها در این دنیا، یکی این است که منتظر باشی که یکی بیاید و قدر تو را و ارزش کارت را دریابد و از آنها قدردانی کند.به جرأت میتوان گفت این انتظار بیهوده، حماقت محض است.ه

27

2010-11-16T23:19:00.000+03:30

انقدر که از جدایی نفرت داشت، به هر قیمتی بود خودش را از هر بنی بشری دور نگه میداشت

26

2010-11-16T07:40:00.000+03:30

از دلم

از دلم بی خبری

25

2010-11-16T00:11:00.000+03:30

برای پیشگیری از حماقتهای جدّی - یا جدّی تر،لطفاً از تجربیات پیشین -خود- استفاده کنید!ه

24

2010-11-15T22:52:00.000+03:30

هر کسی یک روشی دارد برای لذت بردن از زندگی، بعضی ها ولی هیچ روشی ندارند

23

2010-11-15T05:05:00.000+03:30

یک وقت هایی هست که با یک نفر دوست هستی و کلی ذوق و شوق داری برای این دوستی و هیچ هم کک ات نمی گزد که آن طرف چه احساسی دارد و اصولاً چگونه با تو رفتار می کند و اصلاً برای این چیزی که تو اسمش را گذاشته ای دوستی سر سوزنی ارزش قائل است یا نه؟

همین طوری تند تند برای خودت می روی و برای به اصطلاح دوستت هدیه می خری؛ مدام به یادش هستی و اسمش را لابه لای جملاتت کمِ کم صد باری می شود شنید و کلاً برای خودت آدم شادی هستی دیگر. تا اینکه یک روز بعد از نه سال چشم باز می کنی و می بینی که این به اصطلاح دوست ، این به اصطلاح رفیق، تا به حال- در طی مدت این دوستی -هیچ نشده که از دوستی با تو اظهار رضایت کند، و حتی مواقعی که تو از شدت ذوق مرگی به حد جنون رسیده بودی و داشتی خودت را همان وسط جر می دادی که او به عمق احساسات تو نسبت به او و آن رابطه پی ببرد هیچ نشده که عکس العملی از خود بروز دهد! بعد از نه سال تازه!؟ نمی دانم شاید این چیزها به بهرۀ هوشی و آی کیو و این جور چیزها هم ربط پیدا می کند، وگرنه که فهمیدن این مطلب نباید بیشتر از نه ثانیه به طول بیانجامد.ه

وقتی دیگر سراغی از او و این رابطه عمیق نمی گیری، دیگر او نیز سراغی از تو نمی گیرد، مثل همیشه . به همین راحتی. احتمالاً خوشحال است و با خود می گوید خداوند به دعاهای شبانه روزی اش برای خلاص شدن از دستت پاسخ مثبت گفته-نهایتاً-بالاخره .ه

22

2010-11-14T20:09:00.000+03:30

گاهی وقتها آدم انقدر دلش میخواهد که یک چیزهایی راداشته باشد_ که مثلاً کسی به او هدیه بدهد یا برایش گل بخرد یا او را در آغوش بگیرد و از او تشکر کند برای حضورش و وجودش و خلاصه تاییدش کند و او را دوس بدارد یا حتی لوسش کند_ ولی کسی را نمییابد که آن چیزها را به او بدهد؛ خودش شروع میکند به اهداء آن چیزها به دیگران و به خودش به وفور. مثلاً برای خودش گل میخرد، برای خودش کارت تبریک میخرد، برای صد نفر دیگر هم کارت تبریک میخرد و میفرستد حتی تا آن طرف دنیا، در آینه قربان صدقۀ خودش میرود هر صبح که چشمش به خودش می افتد در آینه، و برای خودش گاه گداری آبمیوه میخرد و از خودش پذیرایی میکند خیلی. حتی شروع میکند آن کارهایی را که دوست داشت دیگری در حق او انجام دهد خودش به وفور و بی منت برای آن دیگری انجام میدهد؛ شروع میکند به دیدن نکات مثبتی که در دیگران وجود دارد و شروع میکند به تشویق و تایید دیگران، شروع میکند به اینکه قدر دیگران را بداند و از حضورشان لذت ببرد. مقولۀ پیچیده ایست کلّاً ولی خوب جواب میدهد. اتفاقاً آدم را غنی تر میکند از همیشه، خیلی.ه

21

2010-11-14T19:02:00.000+03:30

یک نکته ای هست در مورد حرف مردم، و اینکه نمیشه روش حساب باز کرد_ که اون رو با یک مثال روشن میکنم

فرض بفرمایین که شما به خاطر حرف مردم، از انجام فلان کار که قلباً بهش علاقمند هستید وا میمونین. حالا نمیدونم دقیقاً به خاطر رعایت حال اون طرف هستش، به خاطر اینکه اون ناراحت نشه از دست شما، به خاطر اینکه محبتش رو از دست ندین، یا اینکه از آخر و عاقبت اون کار همچینی مطمئن نیستین و میترسین بعداً اگه شکست خوردین حرف مردم پشت سرتون باشه یا مثل پتک بالا سرتون، یا میتونه هر گونه بهانه گیری خاص دیگه ای باشه ولی نهایتاً با این فکرهای خام شما از انجام اون اموری که قلباً و روحاً و گاهی جسماً و خلاصه همه جوره بهش علاقمند هستین خودتون رو وا میذارین.ه

فردای روزگار_ همچینی بعد از چند صباحی_ برمیگردین و به طرف میگین:فلانی،یادت هست! من به خاطر تو بود که فلان کار رو نکردم! یا مثلاً فلان کار رو کردم! یا احتمالاً بعد از اینکه از اون کاری که قلباً بهش علاقه داشتین خیلی دور موندین و بهتون فشار اومده، میگین اصلاً متوجه هستی که من به خاطر تو هستش که دارم این همه عذاب میکشم. طرف چی بگه خوبه؟؟ راست راست بر میگرده زل میزنه تو چشای شما که : " کی؟ من؟" و یا اینکه " من چطوری میتونستم باعث اینهایی که تو میگی باشم؟ تو خودت نخواستی!"ه

بعد شما که دیگه نمیدونید چطوری کلاه گشادی رو که سرتون رفته رو بردارین بندازین زمین، تا چند وقت همین جوری هاج و واج میمونین که چی بگین. نهایتاً هم چیزی پیدا نیمکنین بگین_ چون طرف پر بی راه هم نگفته " تو خودت نخواستی!" شروع میکنین به سوختن. آی میسوزه آدمآ_ آی میسوزه هآ

مخلص کلام اینکه: یک نکته ای هست در مورد حرف مردم، و اون اینکه نمیشه روش حساب باز کرد و بر اساس اون یه عمر زندگی رو به باد فنا داد. بهتر اینه _ بهتر بگم، عاقلانه ترین کار اینه_ که برای جلوگیری از این همه سوختن ها و جزغاله شدن ها آدم به حرف خودش گوش بده و حرف مردم رو هرشب بذاره سرکوچه با همون آشغالهای دیگه.ه

کلاً گفتم.ه

19

2010-11-14T03:33:00.000+03:30

داشتم فکر میکردم که کارت تبریک بفرستم براشون یا نه؟ یعنی اگه به خودم باشه که این کار رو میکنم، فقط دارم فکر اینو میکنم که اونا چه فکری میکنن. همیشه به اینجای کار که میرسه، کم میارم. متاسفانه قدرت خوندن فکر دیگران در من در حد زیرو ویا حتی زیر زیرو وجود داره. ناچارم به اون چیزی که خودم فکر میکنم و حس میکنم اعتماد کنم. در حال حاضر با اینکه براشون کارت تبریک بخرم، خیلی موافقم.ه

چهار روز بعد نوشت: کارت تبریک خریدم به اضافۀ چند تا کادوئیه دیگه. ولی امروز بردم پسشون دادم. نفرستادم کارت ها رو. احتمالاً براشون هیچ ارزشی نداشت و در ضمن من با این کار خودم رو خوار وخفیف میکردم. میدونی آخه ف نیمشه همیشه آدم مهربون باشه و با گذشت. قاطعیت هم تو زندگی خیلی به کار میاد. با توجه به حرکات اخیر اونها، و رفتارهای اخیرشون با من و همسرم ترجیح دادم که به این خواست قلبی ام برای فرستادن کارت تبریک براشون پاسخ منفی بدم. والسلام.ه

18

2010-11-13T17:32:00.000+03:30

آدم که زیاد غصه میخورد و غم در دلش خانه میکند برای مدّتی، شروع میکند به پیر شدن. چیز عجیبی نیست ولی وقتی برای خودت پیش بیاید یکمی تعجب میکنی که در حدود سن های بیست وشش و بیست و هفت این چین و چروک ها چیست که درصورتت پیدا شده؟

16

2010-11-12T22:36:00.000+03:30

گاهی وقتها میشد که فکر میکردم که پدر و مادرم، خوب والدینی نبودند؛ هزارتا دلیل ریز و درشت هم داشتم برا این حرفم. شاید بشه گفت به گونه ای از انواع سندرم های نوجوانی دچار شده بودم. دیشب داشتم فکر میکردم که اگه بخواهیم خوب و بد بودن والدین و سطح کار اونها رو با توجه به نتایجی که به دست آوردن بسنجیم، و من باشم ثمرۀ کار والدینم، باید بگم که خیلی هم والدین خوبی بودند _ والدین عزیز من. من از ثمرۀ کار اونها به شدت احساس رضایت دارم. من از خودم راضی هستم و از والدینم ممنونم_ تا همۀ عمرم_ واسه کارهایی که انجام دادند و ندادند و ثمرۀ اون کارها؛هر چند که ازاونها_ و برای اونها_ سپاسگزاری نکرده باشم، به اندازه.ه

15

2010-11-12T11:03:00.000+03:30

و گاهی وقت ها از اینکه اینهمه تعجب میکنم ، تعجب میکنم

14

2010-11-11T04:36:00.000+03:30

این آقاهه میگه

Obey the Nature's Laws

راس میگه والله

13

2010-11-10T07:55:00.000+03:30

انار : میوۀ باحیا

راستی از اینکه عاشق شده بودم خوشحال نیستم

2010-11-10T07:52:00.000+03:30

گفت: راستی از اینکه عاشق شده بودم خوشحال نیستم چون اون آدم واقعاً اون چیزی نبود که تو ذهنم ساخته بودم؛ ولی انقد از احساسم براش مایه گذاشتم که مطمئنم تا آخر عمرش کسی اندازۀ من دوستش نخواهد داشت.ه

گفتم: عاشقی همیشه باعث شعف و خوشحالیه. چیزی که مهمه احساسی هست که آدم تجربه میکنه ... همونی که از زیباترین هاست/ همونی که ما آدما بهش میگیم عشق. عشق به تنهایی زیباست/ نیازی نیست که چیزی که بهش عشق ورزیدی لیاقت داشته باشه. لیاقت در احساس کردنه ... در زیبایی اون احساسه/ زیبایی در درون تو هستش/ لیاقت از تو هستش

به هر حال زیبایی عشق همیشه زندگی آدم رو جلا میده/ از راههایی که آدم حتی شاید نتونه درکشون کنه ... همیشه صیقل میده وجود آدمو/ حتی اگه عشق به یه گل یا گیاه باشه/ عشق به یه حیوون باشه/ یا حتی به انسانی که آدم بعدها بفهمه لیاقت نداشته

من واسه اینکه تجربه کردی این احساس رو عمیقاً برات خوشحال ام. امیدوارم تو هم یه روز خوشحال باشی از اینکه روزگاری سرشار شدی از زیبایی و سرمستی و سرورِ عشق

مرگ

2010-11-09T14:30:00.000+03:30

به صورتی باور نکردنی ، اموری که باورشون از همه برام سختتر بودند_ پایه و اساس زندگی حقیقی رو تشکیل میدادن. گاهی وقتها به این نتیجه میرسم که شاید اصولاً نباید به باور پذیر بودن امور خیلی دل خوش کرد_ و در این جور مواقع شاید تنها داشتن قوۀ پذیرش، زیرکانه ترین و حتی عاقلانه ترین کارها می تونه باشه_ یا اینکه هست.ه

یکی از این باور ناپذیرها در این یک خط شعر خلاصه میشه : " بیا تا قدر یکدیگر بدانیم_ که تا ناگه ز یکدیگر نمانیم"ه

10

2010-11-08T17:39:00.000+03:30

و گاهی وقتها ناگهان پرده ها کنار میرن و حقیقتی آشکار میشه و تو تازه متوجه میشی که تا امروز چقد گم راه بودی و نمیدونستی. و ناگهان چقد واسه همه چی دیره! ه

خیلی خیلی متاسفم من_ بی نهایت _ کاش فرصت جبرانی باشه

آه و صد افسوس

9

2010-11-07T03:42:00.000+03:30

ازش پرسیدم : خوب، زندگی زناشویی چطوره؟

یادم نیست چی گفت

پرسیدم : اگه درسی ازش گرفته باشی یا مثلاً اگه بخوای یه توصیه یاخلاصه ای ازش رو برام بگی چی میگی؟

گفت: آدم باید خیلی باگذشت باشه و صبور

راست میگفت. اینو امروز فهمیدم

8

2010-11-07T03:37:00.000+03:30

میگوید : منتظر است تا زندگی را شروع کند

7

2010-11-07T03:33:00.000+03:30

گاهی وقتها یک لبخند کوچیک هم میتونه_ به تنهایی_ کوه های یخ موجود در قطب شمال رو آب کنه

4

2010-11-06T23:42:00.000+03:30

بعضی وقتها آدم دوست دارد فکرهایش را مرور نکند

و یا اینکه بعضی وقتها آدم دوست دارد به هیچ نتایجی نرسد

یا اینکه بعضی وقتها آدم دوست دارد سر به بیابان بکوبد

3

2010-11-06T23:27:00.000+03:30

بعضی وقتها آدم تعجب میکنه

2

2010-11-06T20:51:00.000+03:30

گفت-ام : ما به غیر از محبت که از شما چیزی ندیدیم

1

2010-11-02T03:26:00.000+03:30

امروز به صورتی عجیب ولی واقعی قلبم چند بار تیر کشید وحشتناک_ وقتی میگم وحشتناک منظورم دقیقاً اینه که به صورت وحشتناکی ترسیدم. یعنی نمیدونم واقعاً که حالا بعد از این قضیه باز هم میخوام زندگی رو انقد سخت بگیرم و تلخش کنم و خودم رو به کشتن بدم مثل احمق ها یا نه؟

انقده تازگی ها از این داستانهایی که همه جا همه از خودشون میگن بدم اومده که نگو_ بیشتر از هر وقت دیگه ای به فیلم دیدن علاقمند شدم و به شنیدن داستانهایی که راوی از خودش حرف نزده باشه و مثل دوربین فقط چیزهایی رو که میدیده روایت میکرده باشه _ و از طرفی تازگی ها به شدت از کتاب خوندن بیزار شده ام_ نمیدونم واقعاً منظورم رو از به شدت متوجه میشه کسی یا نه؟ وقتی میگم به شدت یعنی واقعاً به شدت.ه

بودن

2010-10-31T07:34:00.000+03:30

کلاً بودن سخته. میدونی چی میگم؟

تو این دوره زمونه بودن خیلی سخته. منظورم از سخت دقیقاً خیلی سخته. مرد بودن تو این دوره زمونه سخته_ نه اینکه ادعام باشه مردآ رو میفهمم کلّهم_ نه. ولی چیزی که فهمیدم اینه که مردآ حق دارن غر بزنن و زمین و زمان رو بدوزن بهم یا همه رو جر بدن یا سر همه داد بزنن یا همیشه عصبی باشن یا ندونن باید چه کار کنن یا اینکه همیشۀ خدا گیج و ویج باشن و باز هم ندونن که چه کار کنن. یعنی میگم که حق دارن که اینجوری باشن، خوب اگه نبودن که دیگه خیلی مردن. مخلص کلام اینکه مرد بودن تو این دوره زمونه خیلی سخته... مرد موندن سختتره ولی.ه

زن بودن تو این دوره زمونه از مرد بودن هم سختتره، زن بودن پریود بودن رو هم با خودش به ارمغان میاره _ و زن بودن با خودش عشق به فرزند رو به وجود میاره_ و زن بودن میل به بچه دار شدن رو با خودش به ارمغان میاره _ و زن بودن تو این دوره زمونه کار حضرت فیله وقتی که بخوای یه زندگی اقتصادی مرفه رو به وجود بیاری و اداره کنی تنهایی یا بخوای خرج خانواده ات رو هم بدی وقتی دخل و خرجت باهم هیچ جوره جور نباشه و بری سر کاری که ازش متنفری. زن بودن خیلی سختتره_ حتی از مرد بودن هم که خیلی سخته بودنش و موندنش سختتره.ه

کلاً بودن سخته. ولی موندن تو بودن یه جورایی سختتر هم هست.ه

مثلاً تو این دوره زمونه آدم بودن کلاً خیلی سخته_ ولی آدم موندن سختتره. مثلانش آدم بمونی و گرگ نشی آخر کار.ه

زنده گی

2010-10-30T07:19:00.000+03:30

بعضی وقتها فکر میکنم این زندگی هم چقدر مشکل است برای زندگی_ یا به عبارتی زندگی کردن_ یا به عبارتی دیگر زنده گی کردن. واقعاً مشکله_ یا به عبارتی خیلی دردسر داره_ اصلاً آسون نیست. اینجور موقع ها برای فرار به خواب پناه میبرم... یعنی خود به خود یه جوری تنظیم شده سیستمم که رو دکمه اتوماتیکه و اینجور مواقع میره رو موود خواب آلودگی مطلق. مثل همین الانا

خداییش زندگی اصلاً آسون نیس_ حالا اینی هم که میگن هر جوری به زندگی نگاه کنی همونجوری میشه زندگیت! من که از اول هیچ نگاه هم نمیکردم به زندگی ولی خودش واسه خودش مشکل بود. نمیدونم این حرفهایی رو که در میارن از خودشون رو از سر بیکاریه یا چی میتونه باشه دیگه_ یه مشت خزعبلات!ه

عجیبآ

2010-10-30T05:52:00.000+03:30

بعضی وقتها فکر میکنم استعداد عجیبی دارم

خلاقیت

2010-10-23T18:09:00.000+03:30

بهش گفتم این چیزی که بهت میگم بین خودمون بمونه_ نیمخوام به اون طرف چیزی بگی! میگه خیالت راحت باشه

بعد چند روز خبری که بهم میرسه حاکی از اینه که نه تنها چیزهایی که من بهش گفتم رو گذاشته کف دست طرف بلکه از خود بی شعورش هم خلاقیت در کرده و هزارتا دیگه هم گذاشته روش. ا

خنک نمیشه

2010-10-23T18:03:00.000+03:30

نمیدونم چرا دلم خنک نیمشه_ هر چند که به فجیع ترین اشکال ممکنه انتقام گرفتم ازشون ولی دلم خنک نمیشه_ این چه معنی ای میده اونخ؟ فکر های ناجوری تو کله ام وول ووول میخورن_ آخه مسائلی از این دست که نیاز به کشت و کشتار نداره_آدم دو تا فحش اساسی آبدار بارشون بکنه هم خنک میشه_ ولی من نشدم. با اینکه کارایی که در حقشون کردم از فحش و ناسزا هزار برابر بدتر بوده_ ولی هنوز هم یه کینه ای تو دلم احساس میکنم براشون و انگار که منتظر فرصتی هستم که این کینه رو تخفیف بدم _ آخه بد داره اذیتم میکنه. خدا خودش بهم رحم کنه

احمق ها به بهشت نمی روند

2010-10-23T17:57:00.000+03:30

نمیدونم این چه معنی ای میده وقتی که من با چشم گریون اونو بغل میکنم و بهش میگم " دوست دارم" و اون میگه" آهان، آره" چه معنی ای میده اونوخ؟

بعدش ، بعد از سه ماه بهم زنگ زده و میگه به خاطر مسائلی که پیش اومده و خودت هم میدونی نیمخوام برای عروسیم دعوتتون کنم و بعد بهم میگه "دوست دارم" این چه معنی ای میده ؟ تازه من نمیدونم چه مسائلی پیش اومده که به اون مربوط بوده و اون خودش رو اینجوری به صورت ناجوری نخود کرده؟ هیچ نمیدونم چه مسائلی بوده...که به اون سر سوزنی مربوط میبوده یا شده یا در آینده میتونسته مربوط بشه!ه

انگاری که منتظر فرصتی بوده احمق _ واقعاً که خدا به دور

بدبخت ها به بهشت نمی روند

2010-10-23T17:46:00.000+03:30

نمیدونم وقتی منی که حاضر بودم به خاطر اون خودم رو حتی به خنگی هم بزنم و آسونترین سوالات ریاضی رو _وقتی که اون سوالات برای اون حکم سوالات ریاضی المپیاد رو داشت _بی جواب بذارم، که پیش معلم سرخونه اش احساس خواری نکنه از اینکه نمیتونه جوابی برای اون سوالات ارائه کنه، اینجوری باهام برخورد میشه چه معنی ای میده ؟

وقتی که من حاضر بودم اسرار خودم رو پیش اون فاش کنم به خاطر اینکه احتمال این میرفت که اون اشتباهی بکنه که من مرتکبش شدم و من داشتم سعی میکردم اونو از انجام اون اشتباه منصرف کنم!؟

بهم زنگ زده میگه دیگه نمیتونه؟ نمیفهمم اون نمیتونه یا من سالها پیش_ یعنی منظورم دقیقاً سالها پیشه_ نباید میتونستم و خودمو کشون کشون تونستوندم؟؟؟

بهم زنگ زده میگه دیگه نمیتونه؟ آخه اونم سر یه مسائلی که هیچ ربطی به اون پیدا نمیکنه_ یعنی اگه بخوام دقیقتر بگم هیچ ربطی به اون نداره و اون خودش رو به زور نخود کرده! این یعنی چی اونوخ؟ بدبخت انگار منتظر فرصتی بوده که دیگه نتونه. بدبختِ بی شعور.ه

کله پوک

2010-10-23T17:31:00.000+03:30

یک عمری رو "صرف کردم" که رضایت و تاییدش رو به دست بیارم که البته هیچ وقت هم موفق نشدم_ یعنی راضی بشو نبود که نبود. یه عمری رو تمام، طبق خواسته های اون زندگیمو صرف کردم_ "به هدر دادم"_ دریغ از یک جو قدردانی و سپاسگزاری! حالا ، وقتی که واسه اولین بار تو عمرم، زدم زیر هرچی جلب رضایت و تایید اونه_ زدم زیر هر چی موس موس کردنه_ زدم زیر هر چی فداکاری احمقانه اس_ زدم زیر هر چی حماقت و بزدلیه، و واسه زندگیم خودم، خودم تصمیم گرفتم ، آقا واسه ما شاخ و شونه کشیده و ما رو تحریم کرده به اصطلاح خودش. کله پوکِ بی شعور

مثل اینکه

2010-10-21T22:55:00.000+03:30

مثل اینکه این صفحه بودنش لازمه برام_ حداقل تو این مقطع از زمان و این روزگار

هر چند که هیچ چیزی هم توش ننویسم میخوام که باشه_ همین. هر چند که ممکنه به نظر بیاد که وجودش بیخوده و بی مصرفه ولی من اومدم اینجا که بگم" وجوش مفیده"...همین.ه

کلیشه

2010-10-15T17:17:00.000+03:30

این روزها میل عجیبی به شنیدن داستان ها-ی دیگر- دارم. ازبس که غرق شده ام در تک داستان زندگی خودم، و از بس که همه چیز انقدر آغشته شده به مرور هزار بارۀ زندگی گذشته برای پیدا کردن قاتل اصلی ،حالت تهوع غریبی را شاهدم- از همین ها که آدم میخواهد دل و روده اش را بدهد یک دست جدیدش را بگیرد.ه

یک سوال

2010-10-13T19:06:00.000+03:30

گاهی وقت ها یک سوال میشود کل زندگی آدم؛ که آدم با طفره رفتن از جواب دادن به اون سوال - بیهوده- سعی میکنه دو سه روزی بیشتر عمر کند

Closing Ceremony

2010-10-12T03:35:00.000+03:30

به نظر من خداحافظی خیلی مقولۀ مهمّیه. انگار یه جورایی میشه بهش به عنوان یه پروسه هم نگاه کرد_ یا بهتر بگم پروسه ای تمام کنندۀ یک پروسه. وقتی با کسی یا چیزی یا مکانی خداحافظی میکنم، خیالم راحت میشود، ولی به غیر از اون خیالم ناراحته و همش به دنبال فرصتی هستم که مراسم خداحافظی_ اختتامیّه_ را با شخص یا چیز یا مکان مورد نظر به انجام برسونم.ه

هیچ وقت ندونستم تا به حال که این خاصیت در دیگر افراد هم هست یا نه. مثلاً دوست داشتم با آدمهایی که میدانستم دیگر در زندگی ام نخواهم دیدشان خداحافظی کنم. یا دوست داشتم با خانۀ مان وقتی داریم اسباب کشی میکنیم از آن، خداحافظی کنم. یا مثلاً دوست داشتم از ایران وقتی داشتم از آن خارج میشدم خداحافظی کنم. دوست داشتم با میدان انقلاب و کتابفروشی هایش ، با کتابفروشی جیحون و آن درخت روبه رویی اش و با نرده های آن طرف خیابان که مال محوطۀ دانشگاه تهران بودند خداحافظی کنم. دوست داشتم با آن کافه قنادی سر وصال که آن روز بعد از ظهر با ویدا در آن قهوه فرانسه خوردیم خداحافظی کنم. دوست داشتم با هوای تهران خداحافظی کنم. با درختها و جوبهایش. دوست داشتم با مردمش خداحافظی کنم

مَرَض

2010-10-11T19:21:00.000+03:30

جدّیّت بیش از حد داره از پا در میاره منو. مرض ناشناختۀ هولناکیه لاکردار

به سادگی

2010-10-10T20:17:00.000+03:30

گاهی وقت ها یک احمق م.ی.ر.ی.ن.د به زندگی آدمی

Chaos

2010-10-10T08:05:00.000+03:30

تو چیزی گفتی و شب جای من شد
من از نور و غزل زیبا شدم باز
تو گیج و ویج از خود گمشدن ها
من از من مُردم و پیدا شدم باز

.
من از من مُردم و پیدا شدم باز

ایرج جنتی عطایی

شیوای مخوف

2010-10-10T04:42:00.000+03:30

از دست هیچکسی ناراحت نیستم؛ حتی همان ها که نیمخواهم سر به تنشان باشد و گاهاً روزی چند بار سر از تنشان جدا میکنم و زیر پا لگدمالشان میکنم. از دست هیچکسی ناراحت نیستم، حتی به اندازۀ کمی. از دست هیچکسی عصبانی نیستم؛ حتی همان ها که منتظر فرصتی بودند گویا ،تا دفعتاً جا خالی بدهند تا با مُخ برزمین بخورم . هیچکس نتوانست مرا ناراحت کند حتی زمان هایی که دلم را شکستند . از دست هیچ کسی ناراحت نیستم و حتی یک کمکی هم عصبانی نیستم. بیشتر متفکرم. ولی وقتی متفکر میشوم بقیه فکر میکنند که من آدم ناراحتی هستم. نمیدانم این چه خاصیتی است که من دارم، نمیتوانم قیافۀ آدمهای متفکر را خوب از آب در بیاورم گویا.ه

با اینکه این روزها را در یک گونه از شگفتی و حیرت ناشی از این همه تغییرات _ نمیدانم اسمش را میشود گذاشت تغییرات یا نه، بیشتر یکجور دگردیسی است، یا بیشترتر یک گونه از انقلاب شاید_ به سر میبرم اما اصلاً ناراحت نیستم. همانگونه که گفتم متفکرم بیشتر و به صورت مخوفی از همۀ این بالا و پایین شدن ها و تکان ها لذت میبرم. کمی ترسناک است ولی واقعیت دارد، انگار.ه

بیگانه

2010-10-09T17:44:00.000+03:30

:گدا

و آنچه خود نداشت ز بیگانه تمنا میکرد

:گدا

و آنچه خود داشت ز بیگانه تمنا میکرد

:بیگانه

به بهانۀ بوقلمون

2010-10-09T06:57:00.000+03:30

اینجا نزدیکه به روز شکرگزاری هستش. من که زیاد نمیدونستم راجع به این روز چیزی_ تا همین یک ساعت پیش که کمی این اینترنت رو جستجو کردم و یه نمه اطلاعات جمع آوری کردم از برای خودم. خلاصۀ مطلب اینکه یه مراسم جشن مانند هستش برای به پایان رسیدن فصل برداشت/ درو.ه

اما حالا، کلا،ً این جشن ها و دور هم جمع شدن ها و در حلقۀ دوستان و عزیزان بودن واقعاً واقعانش نعمتیه ؛ حالا بهونه هر چی که میخواد باشه ، باشه.ه

عوضی بازار

2010-10-08T06:50:00.000+03:30

انگار گاهی یکهو من عوضی میشوم یا نه انگار گاهی یکهو همۀ دنیا تصمیم میگیرد عوضی بشود. امروز از آن روزهای یکهویی بود که همه تصمیم گرفته بودند که عوضی بشوند و هیچکسی مرا خبر نکرده بود از این ماجرا. دست یک مشت آدم عوضی و عوضی تر گیر افتاده بودم. چقدر سخت است اینگونه تنها شدن. کاش من هم امروز کمی عوضی بازی در می آوردم که حداقل کمی همرنگ جماعت بُر بخورم و احساس خفگی ناشی از درستکاری مفرط و قانون مداری و نظمیه گری قلبم را در قفسۀ سینه ام مچاله نکند

نوشتنِ تنها، برای نوشتن

2010-10-08T03:45:00.000+03:30

این حقیقت دارد که میگویم دوست دارم اینجا بنویسم تنها برای اینکه بنویسم، آیا ؟ نوشتن محض هم وجود دارد، آیا؟ یا همیشه اسراری پشت پرد ه هستند که آدم دوست دارد همیشه پشت پرده بمانند، آیا؟

وقفه

2010-10-02T04:51:00.000+03:30

در واقع به دنبال چیزی نمیگردم ولی بی وقفه در جستجو ام

یه فیلم_ یه جمله

2010-08-14T10:05:00.001+04:30

گاهی چیزایی هست که برای آدم فراتر از زندگیش ارزش داره ، مثلاً یه نویسنده همۀ عمرش رو برای نوشتن یه کتاب میذاره که بعد از مرگش یه عده اونو بخونن

دل خون

حسابی

2010-07-30T20:29:00.003+04:30

میگن وقتی آدم که بچه اس باید بچگی کنه و وقتی جوونه باید جوونی کنه وگرنه یه جای کارش میلنگه _در آینده به گمونم _ شاید. با بچگی کردن، من موافقم تا حدودی_ تا وقتی آدم بچه اس البته_ ولی با جوونی کردن خیلی موافق نیستم. گاهی با جوونی کردن آدم گنده که میزنه به کلّ زار وزندگیش. در کل اگه از اولش آدم مثل آدم حسابی ها بچه بازی در نیاره و جوونی نکنه و مثل آدم های دنیاد دیده عمل کنه به نفع خودش و کل بشریته به گمونم.ه

گُه زیادی

2010-07-30T08:18:00.000+04:30

بعد از سه ماه دوری از کار_ محل کار، فکر کار، آدمای محل کار، زندگی در کار_ پری روزآ یه سری زدم به محل کار و بقیۀ مخلفاتش/ البته از سر اجبار _ آخه هنوز به اون بی نیازی نرسیدم که بخوام بدون پول و مال و منال دنیوی سر کنم. همه میدونستن که این سه ماهی که نبودم ، کجا بودم. البته فکر کنم که فکر میکردن که میدونستن من کجا بودم_ چون به هر حال من خودم هم آخر سر نفهمیدم که کجا بودم .ه

همون خانومه که اسمش آلیسه_ و البته یکمی هم شبیه اون آلیسه تو سرزمین عجایبه ، می گفت : آره تو تازه ازدواج کردی و حالیت نیست_ بذار یکم از روش بگذره - میبینی که چه غلطی کردی. اول می خواستم بهش حالی کنم که میدونم این چیزآ رو... ولی دیدم که این یکی فقط میخواد تجربه بریزه بیرون، گذاشتم خودش رو بریزه حسابی بیرون _ سری تکون دادم و گفتم آره ، تو راس میگی/ آره، تو میدونی _به گمونم خوشحال شد نهایتاً

باید

2010-07-28T23:03:00.002+04:30

نوشتن هم _ گاهی_ مثل مستراح رفتن میمونه. گاهی به شدت باید خودم رو جایی تخلیه کنم. ه

رویا بین

2010-04-24T01:06:00.000+04:30

هر روز که به تحقق آرزویش نزدیکتر میشد_ ترسش هم بیشتر میشد_ دیگر به صورتی کاملاً واضح دانسته بود که تنها رویاهایش را دوست دارد تا وقتی که در حد رویا باقی بمانند ولا غیر

نَفهم

2010-04-05T04:56:00.000+04:30

از همان لحظه که فهمید ، فهمیدن مسئولیت دارد_ نفهم شد

راه نان

2010-04-04T07:15:00.000+04:30

امروز در راه خرید نان_ حقیقت را زیر پا گذاشتم